26 November 2011, een dag om nooit meer te vergeten voor de spelers, trainer, leiders en natuurlijk de ouders van de D1. De dag begon vroeg, wat zeker geen weekeinde gevoel gaf! Maar de spanning om kampioen te worden, maakte alles goed. Dus op naar Genemuiden.
Na de aftrap duurde het al niet lang om op een voorsprong te komen, Ferron wist de bal in het doel te krijgen, de eerste. En de supporters lieten luid en duidelijk horen, dat ze er waren. Het bleef stil aan alle kanten, daar er geen supporters van Genemuiden te zien waren, te koud?
Maar in de 10e minuut was het alweer raak, Lucas wist nu de treffer te maken. Tom moest met een pijnlijke knie, na een flinke tik er tegen aan, wisselen . In de 17e minuut was het Boris die raak schoot. Nu begon iedereen, te hopen om een doelpunt te maken. Dit was al in de 20e minuut door Roan. Te vermelden valt dat zijn moeder net iets aan het zoeken was in haar tas! Na enkele minuten was het alweer raak, nu was het Martin die er een maakte. De tegenpartij hielp ook mee, dus eigen kopdoelpunt was er weer een bij. Jaap wimpelde de opmerking weg, van trakteren, wat zou gebeuren bij een kop doelpunt.
In de 28e minuut wist Roan met een mooi afstandsschot over de keeper heen te schieten. Zijn moeder was nu niet bezig in haar tas, dus genoot zichtbaar. Zusje Bo had zo’n geweldige toeter mee, vooral leuk als je er naast zit! En al gauw kon ze alweer toeteren, nu kopte Martin de bal er heel mooi in, van een hoek trap genomen door Lucas. Ja Jaap, trakteren!
Gelukkig voor de ouders was het pauze! Lekker warm in de prachtige kantine, en warme koffie/thee.
Voor de spelers was de overwinning eigenlijk al een feit. Toch bleef Jaap ze wijzen op goed spelen, tikken, kijken en goed overspelen. Voor keeper Christiaan was weinig te doen, dus om niet te verkleumen was hij soms te vinden op de tegenstanders helft. Daar speelde zich het spel vooral af.
Maar ondanks de vele doelpunten en al gewonnen gewaande wedstrijd, begonnen nu de jongens (en Anniek) de topper van 100e score te ruiken. Maar een extra traktatie zou ook lekker zijn, dus kopte Lucas er tevens 1 in. Dan zijn het menig pogingen om te scoren, maar lat en paal plus een andere grote keeper, houden de bal buiten de goal. Eindelijk lukte het Lucas weer. Het is maar goed dat het bijgehouden werd op de visite kaartjes van Ronald Visser. Want doordat de keeper de bal niet goed vast hield, wist Lucas hem weer tussen de doelpalen te schieten. Na 4 minuten wederom een doelpunt nu door Roan. Dit is totaal score van de 11e, dus nummer 99!! Zou het lukken de 100 vol te krijgen? Ja, Martin schoot hem uit een vrije trap er mooi in. Alle jongens naar de hoekpaal om een feestdansje te maken, prachtig om te zien. Maar voor het einde van de wedstrijd wist Lucas er nog een te maken. Ja, een ruime overwinning.
Als het goed is zijn de foto, mede door de 2 bestuursleden op de site te bewonderen. De (kinder)champagne deed zijn ronde( iedereen extra vrolijk), en een medaille met mooie roos op de foto. Voor de trainer en leiders kwam er een douche achteraan, waarop ze voorbereid waren, anders een stel ijspegels mee naar huis!